Πύργος Βασιλίσσης: Ιστορία και οινοτουρισμός στην καρδιά της Αττικής
O Πύργος Βασιλίσσης, βρίσκεται λίγα μόλις χιλιόμετρα από το πολύβουο κέντρο της Αθήνας, στη σκιά του Μητροπολιτικού Πάρκου «Αντώνης Τρίτσης» στο Ίλιον και πρόκειται για έναν αρχιτεκτονικό θησαυρό. Ο Πύργος Βασιλίσσης, είναι μια εντυπωσιακή νεογοτθική έπαυλη του 19ου αιώνα και πρόκειται για το πάλαι ποτέ ησυχαστήριο και πρότυπο αγρόκτημα της τέως Βασίλισσας Αμαλίας. Σήμερα, διατηρώντας αναλλοίωτη την αριστοκρατική του αύρα, το κτήμα των 250 στρεμμάτων έχει μεταμορφωθεί σε έναν από τους πιο ξεχωριστούς και πολυδιάστατους προορισμούς οινοτουρισμού, πολιτισμού και βιωματικών εμπειριών στην Αττική.
Ένα Αρχιτεκτονικό Κομψοτέχνημα με Βαυαρικές Ρίζες
Το χρονικό του κτήματος ξεκινά το 1850, όταν η νεαρή τότε Βασίλισσα Αμαλία, γοητευμένη από την Αττική Γη, αποφάσισε να δημιουργήσει ένα πρότυπο κέντρο γεωργίας και κτηνοτροφίας. Στόχος της ήταν η εισαγωγή πρωτοποριακών για την εποχή αγροτικών πρακτικών που θα μπορούσαν να εκσυγχρονίσουν την ελληνική ύπαιθρο. Στην καρδιά αυτού του «Κτήματος Επταλόφου», όπως ονομάστηκε λόγω των επτά λόφων που το περιέβαλλαν, υψώθηκε το 1854 η βασιλική έπαυλη. Λόγω της λατρείας της για την ελληνική μυθολογία, βάφτισε τους λόφους με ονόματα ηρώων της Αργοναυτικής Εκστρατείας (Ιάσων, Πολυδεύκης, Κάστωρ, Θησέας, Ηρακλής, Ορφεύς και Πηλεύς).
Η ανέγερση του Πύργου ξεκίνησε την άνοιξη του 1851 σε σχέδια του Γάλλου αρχιτέκτονα Φρανσουά Μπουλανζέ. Το κτίριο σχεδιάστηκε βάσει του διάσημου πύργου Hohenschwangau στη Βαυαρία (γενέτειρα του Βασιλιά Όθωνα), προκειμένου να του θυμίζει την πατρίδα του. Στο εσωτερικό του, η αυστηρή γεωμετρία του εξωτερικού γοτθικού ρυθμού δίνει τη θέση της σε μια απαράμιλλη εσωτερική διακόσμηση. Οι επισκέπτες αντικρίζουν εντυπωσιακές, πλήρως αποκατεστημένες ορογραφίες (απεικονίσεις ή πίνακες ζωγραφικής που έχουν ως θέμα τους τα βουνά), χειροποίητα περίτεχνα παρκέ, έπιπλα εποχής και σπάνιες λιθογραφίες που ζωντανεύουν ανάγλυφα τη νεότερη ελληνική ιστορία.
Μετά την έξωση της δυναστείας το 1862, το κτήμα άλλαξε χέρια, περνώντας διαδοχικά από το ελληνικό δημόσιο, τον βαρόνο Σίνα και την οικογένεια Παχή, στην οικογένεια Σερpiέρη, η οποία το διαχειρίζεται μέχρι και σήμερα. Παρά τις ιστορικές περιπέτειες, ο πυρήνας του αγροκτήματος διασώθηκε. Σήμερα, ο Πύργος Βασιλίσσης δεν αποτελεί απλώς ένα μνημείο εθνικής κληρονομιάς, αλλά έναν ζωντανό οργανισμό βιολογικής παραγωγής. Το κτήμα φιλοξενεί έναν πρότυπο βιολογικό αμπελώνα, οινοποιείο και εμφιαλωτήριο. Εκεί παράγεται το ιστορικό κρασί Tour la Reine (Πύργος της Βασίλισσας), συνεχίζοντας την οινοποιητική παράδοση που ξεκίνησε η ίδια η Αμαλία.
Η βασίλισσα ασχολούνταν μανιωδώς με τη διαχείριση του κτήματος, θέλοντας να το μετατρέψει σε ένα υπόδειγμα γεωπονίας και κτηνοτροφίας για όλη την Ελλάδα. Έφερε αμπελουργούς από τα Μέγαρα για να φυτέψουν τα πρώτα 180 στρέμματα αμπελώνα και εισήγαγε ευρωπαϊκές τεχνικές. Στο κτήμα, εκτός από τα καθαρόαιμα άλογα, υπήρχε μια εντυπωσιακή ποικιλία από πρόβατα της διάσημης ράτσας «μερινό», μελίσσια, αγελάδες και κότες.Η Αμαλία έδειχνε μεγάλη ευαισθησία για τα ζώα της. Σε επιστολές προς τον πατέρα της, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι χρησιμοποιούσε στο όργωμα τα γέρικα άλογα της βασιλικής οικογένειας, ώστε να μην θανατωθούν, αλλά να συνεχίσουν να προσφέρουν εργασία και να φροντίζονται.
Αφήστε μια απάντηση