Σπέτσες: Ένα ταξίδι με μηχανή που έγινε γαστρονομική εμπειρία

Σπέτσες αλλιώς: ένα ταξίδι με μηχανή που έγινε αυθεντική γαστρονομική εμπειρία. Ένας σεφ, ένα καΐκι και η γεύση του νησιού.

Δύο τροχοί, ένα τραπέζι

Σεφ στον δρόμο: Ταξιδεύοντας, μαγειρεύοντας και ζώντας με τους δικούς τους όρους

Eπιμέλεια: Σταύρος Ζεάκης / Chef στο BytheGlass Athens

Οι 2 ρόδες και η μαγειρική, θέλουν αρκετά χιλιόμετρα για να τα μάθεις, να νιώσεις άνετα και επιτέλους να μπορέσεις να “παίξεις” μαζί τους!
Ταξίδι λοιπόν στις Σπέτσες με το Yamaha tracer 900… γιατί? Χωρίς λόγο τότε, αλλά μετά από αυτό που έζησα, έχω 1000 λόγους να το κάνω ξανά και ξανά.

Κόρινθος, Επίδαυρος, Κόστα Αργολίδας. Αρκετές στροφές και υπέροχη θέα! 15 λεπτάκια με το ferry και επιτέλους πάτησαν τα λάστιχα στις Σπέτσες. Σοβαρό νησί με πολύ πιο σοβαρή ιστορία.

Εννοείται καφέ στο παλιό λιμάνι στο Bikini Spetses. Πολύ ωραίο μαγαζί και αρκετά προσεγμένο. Εκεί γνώρισα ενα παλικάρι, τον Γιάννη, που ενώ νόμιζα ότι απλά δουλεύει στο μαγαζί, τελικά ήταν ο ιδιοκτήτης. Ψιλή κουβέντα περί ανέμων και υδάτων μέχρι που στο τραπέζι έπεσε η ατάκα “με τι ασχολείσαι”. Όταν έμαθε ότι είμαι μάγειρας και μάλιστα δοσμένος 100% στην Ελληνική κουζίνα μου είπε: ‘Θα σου κάνω ενα δώρο που δεν θα το ξεχάσεις ποτέ σου’.

Σε κάνα 30λεπτο ήρθε ένας φίλος του με το καΐκι του και φώναξε: ‘Πρωτευουσιάνε έμπα μέσα να δεις τι σημαίνει Σπέτσες’.

Βόλτα εν πλω μέσα στο καΐκι, μέχρι που ο καπετάνιος έβγαλε μπροστά μας ένα τσικάλι με μια γκαζιέρα. “Θα φας Σπετσιώτα πρωτευουσιάνε”.

Σε αυτές τις περιπτώσεις γίνεσαι μαθητής και δεν τολμάς να διακόψεις τον “μάστορα” Καπετάνιο. Χοντροκομμένη ντομάτα και κρεμμύδι με σουγιά, καθάρισμα τα ψάρια μέσα στη θάλασσα, γεύσεις και αρώματα αγνά.

Η γεύση του καπετάνιου ήταν από άλλο πλανήτη και το όλο σκηνικό θάλασσα καΐκι και μαγείρεμα έκανε τις αισθήσεις να παίζουν στα κόκκινα, όπως ακριβώς ένα στροφόμετρο!

Αν ήμουν οδηγός αυτοκινήτου, σίγουρα δεν θα το ζούσα ποτέ αυτό και σίγουρα αν δεν γνώριζα τον Γιάννη. Τύχη? Ίσως, αλλά για εμάς τους μηχανόβιους, τίποτα δεν είναι τυχαίο γιατί αυτά που θα δεις πίσω από μια ζελατίνα ενός κράνους, δεν θα τα δεις ποτέ μέσα σε μια καμπίνα αυτοκινήτου!

Μια ευχή για τ’ “αδέρφια”:
Ποτέ μην τρέχεις πιο γρήγορα από τον φύλακα άγγελό σου, αλλά αν είσαι τόσο κουτός και το κάνεις, τότε τρέξε πιο γρήγορα από τον Χάρο!

Καλούς δρόμους και πάντα όρθιοι!